20/05/2026

Η κυβέρνηση εξετάζει την πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τις επιχειρήσεις, με το 2025 να θεωρείται πιθανότατα η τελευταία χρονιά εφαρμογής του μέτρου. Ο συγκεκριμένος φόρος θεσπίστηκε το 2011, στα χρόνια των μνημονίων, ως έκτακτη δημοσιονομική παρέμβαση, ωστόσο παρέμεινε σε ισχύ για περισσότερο από μία δεκαετία, επιβαρύνοντας οριζόντια τη λειτουργία των επιχειρήσεων ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση ή την κερδοφορία τους.

Η επιχειρηματική κοινότητα ζητά εδώ και χρόνια την κατάργησή του, υποστηρίζοντας ότι λειτουργεί ως αντικίνητρο για επενδύσεις, ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αποτελούν τον βασικό κορμό της ελληνικής οικονομίας. Ήδη από το 2025 το τέλος επιτηδεύματος έχει καταργηθεί για τους ελεύθερους επαγγελματίες, ενώ παραμένει μόνο για τις επιχειρήσεις.

Σήμερα οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται με ετήσιο τέλος που κυμαίνεται από 800 έως 1.000 ευρώ, ανάλογα με την έδρα τους, ενώ προβλέπεται και πρόσθετη επιβάρυνση 600 ευρώ για κάθε υποκατάστημα. Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις σε τουριστικές περιοχές ή σε πόλεις έως 200.000 κατοίκους καταβάλλουν 800 ευρώ, ενώ όσες έχουν έδρα σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα πληρώνουν 1.000 ευρώ. Συνολικά, το μέτρο αποφέρει περίπου 240 εκατ. ευρώ ετησίως στα δημόσια έσοδα.

Από την επιβολή του εξαιρούνται ήδη ορισμένες επιχειρήσεις που αυξάνουν την απασχόληση, υπό προϋποθέσεις. Η απαλλαγή αφορά εταιρείες με ακαθάριστα έσοδα έως 2 εκατ. ευρώ που αυξάνουν τον αριθμό εργαζομένων πλήρους απασχόλησης σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η ελληνική πρακτική του τέλους επιτηδεύματος διαφέρει σημαντικά από όσα ισχύουν στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου οι φορολογικές επιβαρύνσεις των επιχειρήσεων βασίζονται κυρίως στην αρχή της αναλογικότητας. Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, οι σχετικοί φόροι συνδέονται με την πραγματική οικονομική δραστηριότητα, τα κέρδη ή άλλα αντικειμενικά οικονομικά στοιχεία και όχι με σταθερά κατ’ αποκοπή ποσά.

Ενδεικτικά, στη Γερμανία εφαρμόζεται δημοτικός φόρος επιχειρήσεων που υπολογίζεται με βάση τα κέρδη και προβλέπει αφορολόγητο όριο για πολύ μικρές επιχειρήσεις, ενώ στη Γαλλία ισχύει τοπικός φόρος συνδεδεμένος με την επαγγελματική εγκατάσταση και την ακίνητη περιουσία. Στην Ιταλία εφαρμόζεται ο φόρος IRAP επί της παραγωγικής δραστηριότητας, ενώ σε χώρες όπως η Πορτογαλία και η Αυστρία ισχύουν αναλογικοί τοπικοί φόροι υπέρ των δήμων.

Παράλληλα με την κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, η κυβέρνηση σχεδιάζει και τη μείωση της προκαταβολής φόρου για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις προκαταβάλλουν φόρο ίσο με το 80% του φόρου εισοδήματος που προκύπτει από τα κέρδη του προηγούμενου έτους, ενώ για τις νεοσύστατες επιχειρήσεις προβλέπεται μειωμένη προκαταβολή κατά 50% για τα τρία πρώτα χρόνια λειτουργίας.

Οι παρεμβάσεις αυτές εντάσσονται στη γενικότερη προσπάθεια μείωσης των φορολογικών βαρών στις επιχειρήσεις, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της επενδυτικής δραστηριότητας και της απασχόλησης στην ελληνική οικονομία.

Η ομάδα της ΒΟΧmind