22/06/2026

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα τροφοδοτείται κυρίως από το έντονο έλλειμμα προσφοράς κατοικιών, παρά το γεγονός ότι περίπου το 34,5% του οικιστικού αποθέματος δεν χρησιμοποιείται ως κύρια κατοικία.

Σύμφωνα με μελέτη του ΚΕΦΙΜ, η δεκαπενταετής υποχώρηση των επενδύσεων στην κατοικία και η δραστική μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας μετά την οικονομική κρίση έχουν δημιουργήσει σημαντικό κενό στην αγορά, οδηγώντας σε άνοδο των τιμών των ακινήτων κατά 11,6% μέσα σε έναν χρόνο.

Παρότι η Ελλάδα εμφανίζει υψηλό ποσοστό δευτερευουσών, εξοχικών και κενών κατοικιών, μεγάλο μέρος αυτών δεν είναι άμεσα αξιοποιήσιμο λόγω παλαιότητας, ανάγκης ανακαινίσεων, χαμηλής ενεργειακής απόδοσης, νομικών ή πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, αλλά και γεωγραφικής απόστασης από τις περιοχές όπου καταγράφεται η μεγαλύτερη ζήτηση.

Επιπλέον, το υπάρχον απόθεμα συχνά δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες, καθώς η ζήτηση επικεντρώνεται σε μικρότερα και νεότερα διαμερίσματα στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Το βάρος της κρίσης πέφτει κυρίως στους ενοικιαστές, στα νοικοκυριά που αναζητούν πρώτη κατοικία, στους νέους και στους κατοίκους των μεγάλων πόλεων, όπου οι τιμές αγοράς και τα ενοίκια αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα.

Παράλληλα, ακόμη και η αξιοποίηση των περίπου 20.000 κατοικιών που έχουν περιέλθει σε τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων μέσω πλειστηριασμών προχωρά με αργούς ρυθμούς, καθώς τα περισσότερα ακίνητα αντιμετωπίζουν νομικά ή πολεοδομικά εμπόδια.

Η κυβέρνηση έχει θέσει σε εφαρμογή σειρά παρεμβάσεων για την ενίσχυση της προσφοράς κατοικιών, όπως η κοινωνική αντιπαροχή, η κοινωνική μίσθωση, η αξιοποίηση δημόσιων ακινήτων, η επαναφορά κενών κατοικιών στην αγορά και προγράμματα ανακαινίσεων.

Ωστόσο, το ΚΕΦΙΜ επισημαίνει ότι η κλίμακα των μέτρων παραμένει μικρότερη από το μέγεθος του προβλήματος και ότι τα αποτελέσματά τους θα απαιτήσουν χρόνο για να αποτυπωθούν ουσιαστικά στην αγορά κατοικίας.

Η ομάδα της ΒΟΧMind