20/04/2026

Παρά το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης και το μεγάλο απόθεμα κατοικιών, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια οξυμένη στεγαστική κρίση, η οποία δεν οφείλεται στην έλλειψη ακινήτων αλλά σε βαθιές διαρθρωτικές δυσλειτουργίες της αγοράς.

Το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί, απορροφώντας το 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών – το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ – καθώς οι τιμές αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα. Την ίδια στιγμή, το 70% των κατοικιών είναι παλαιές (πριν το 1990), ενώ η οικοδομική δραστηριότητα παραμένει περιορισμένη, δημιουργώντας ένα «γερασμένο» και συχνά μη λειτουργικό απόθεμα.

Καθοριστικό πρόβλημα αποτελεί και το υψηλό ποσοστό κενών κατοικιών, που αγγίζει το 35%, ακόμη και σε περιοχές υψηλής ζήτησης όπως η Αττική και η Θεσσαλονίκη. Το υψηλό κόστος ανακαίνισης, τα ιδιοκτησιακά ζητήματα και η πολυϊδιοκτησία περιορίζουν τη διάθεσή τους, συρρικνώνοντας την πραγματική προσφορά.

Παράλληλα, η ζήτηση εντείνεται, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και της οικονομικής δραστηριότητας. Το 2025 καταγράφηκε αύξηση 17% στη ζήτηση για αγορά κατοικιών και 5% για ενοικίαση, ενώ ενισχύθηκε σημαντικά και το διεθνές ενδιαφέρον, ιδίως λόγω του τουρισμού και της τηλεργασίας.

Οι πιο δημοφιλείς περιοχές για αγορά και ενοικίαση εντοπίζονται κυρίως σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και τουριστικούς προορισμούς, με τους ενοικιαστές να στρέφονται πλέον και σε πιο οικονομικές περιοχές. Ωστόσο, παρά την αυξημένη πρόθεση αγοράς –ιδίως από νέους– τα εισοδηματικά εμπόδια και η περιορισμένη προσφορά δυσχεραίνουν την πρόσβαση στη στέγη, παρότι παρεμβάσεις όπως το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ» ανακουφίζουν προσωρινά τη ζήτηση, αλλά ενδέχεται να ενισχύουν τις τιμές.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι απαιτούνται στοχευμένες πολιτικές για την ενεργοποίηση των κενών κατοικιών, την ανανέωση του αποθέματος και την αποσυμφόρηση των μεγάλων πόλεων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά το στεγαστικό πρόβλημα.

Η ομάδα της ΒΟΧmind